"Bu zahmet, bu meşakkat ne için?" diyorum. Bir hayal için bir yabani çiçeğin gölgesi için. Bari güzel kokuyor mu?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
O gün bugündür kendimi toplayamadım. Dereyi atlarken, sanki içimden ağır bir şey yuvarlanıp düştü. Öyle bir şey ki on dakika öncesine kadar ben onu kalbimin üstünde veya kafamın içinde, bir demir gülle gibi taşıyordum. İşte bu, yuvarlanıp düştü. Şimdi hafifim. O kadar hafifim ki kolumu bir kanat gibi kımıldatsam havaya uçabilirim.
Kim bilir başka yerlerde bahar ne güzeldir. Besbelli, başka yerler derken İstanbul'u, İstanbul'un sayfiyelerini düşünüyorum. Feneryolu, Göztepe, Esenköy...
Cephede hiçbir işe yaramaz mıyım? Adam sen de. Bu kolsuzluğum hem kendime hem aleme karşı icat edilmiş bir boş bahane.
Kaç yaşımda olduğumu ve arkamda bıraktığım geçmişi unuttuğum gün kim bilir ne kadar rahat edeceğim!