seni son bir kez görmek kadar, -belki ondan da önemli- önce kendime, sonra sana, şunu göstermek istedim: koşullar ne olursa olsun; duygular ve güdüler ne denli zayıflamış olursa olsun (örneğin bana 'hoşçakal' demek için bulunabileceğim yere gelip beni bulamayınca, ne kadar bekledin -ne kadar beklerdin? yeteri güçlülükte bir istek olsaydı; beklerdin: belki hiç beklemedin- o denli güçsüzdü istek); isteklilik sıfıra bile inmiş olsa, kişi gene de yapabilir birşeyi: kendi kendine, "gidip onu görmem gerek" diyebilir, ve, sanki içi boş, duygusuz, heyecansız, bir "gerekirlik"'ten çıkan bir eylem olarak yapabilir bunu.