en dibi görünce edindiğim saçma alışkanlıklar, boğazımı düğümlüyor ve sarmaşıklarıyla tüm damarlarımı ele geçiriyor. onlar hükmediyor hücrelerime ve ben karar veremez hale geliyorum. tanrı yardımcı olmak istemiyor, herkese bir kere bile gösterdiği mucizeyi bana göstermeye tenezzül etmiyor. ben tanrıya küsmeden o çoktan benimle küsmüş, benimle konuşmaz olmuştu. gökyüzüne bağlı, yıldız tozunun kalıntıları olan bizler nasıl küseriz zaten ona? nasıl arkamızı döneriz, sağımız solumuz bile ondan ibaretken.