Sadece kendin olmak ne zor... Ne zor yalnızca, öylesine var olmak... Toplumun o kaygan, ipeksi teninde bir sivilce muamelesi görmeden, onun anlamsız kaygılarına alet olmadan, sessizce aşık olmak, yaşamak, nefes almak ne güç! Bu güçlük içinde hala tutunmak bir şeylere...
Bu yarısı karanlıkta kalan yuvarlağın üzerindeki on milyon türden yalnız birisi olan insanoğlunun her şeye sahip olma yırtınışı, vazgeçilmez hayatı vazgeçilir görüşü ve aklını kutsallaştırışı idi asıl beni tımarhanelik eden..