Enver Akkoç

Bu memleket esir ediyor insanlarını ve ben bir esir olmayacağım.
Sayfa 47 - Senin Sacide·Kitabı okudu
Reklam
Sevgi ve inanç birlikte yürür, insan sevdiğine inanır; körü körüne inanır yahut inanmadığını hiç sevmez...
Sayfa 35 - Dilsiz Mee·Kitabı okudu
Kendime o kadar acıyorum ki. Çünkü senin bakışında bir insan olarak tanıtıldığıma üzülüyorum. Tanıtılmak başkadır, gerçek bambaşka. Evet sevdim sandım, insan gibiyim sandım. Sana burada kendim için değilim desem inanır mısın? Toprak bir iliğin çömleğidir; kendi içinde uyumludur. Sana gülerdim. İnce ruhlu güzel dışvarlık, neden hiç kimseyi sevmiyor derdim. Şimdi ise her gün dostluk, sevda, sonsuzluk, yani düşüncelerle seni kendimden üstün buluyorum. İnsan sevmelidir. Ama neyi sevmelidir? Kimi sevmelidir? Nasıl sevmelidir? Bunları sakın ruhsal bunalımlar sanma. Bilinçliyim. İç diye bir şey var. Kurtarılmayı bekleyen içler, kurtarılmayı bekleyen dışlar! Herkes bütün evren bekliyor! Bizi. Bilici değilim.
Sayfa 31 - Senin Zeki·Kitabı okudu
O eski hücreye benzer ki ömrümün kederi Çekilmiş ufk-i teselliye karşı perdeleri...
Sayfa 19 - Senin Ferhunde·Kitabı okudu
Bu düzen biz istedik diye değişmez ki sevgili kızım, öyle olsa ne kolay olurdu devrimler !
Sayfa 17 - Ahmet·Kitabı okudu
Reklam