İnsanlar birbirlerini yaşaya yaşaya tanırmış. Konuşa konuşa değil. Dil eğilip bükülürmüş, yalan söylermiş, başka gösterirmiş. Ama insanlar yaşaya yaşaya tanırmış birbirlerini.
Unutma ki, bütün hikayelerde hazine kişinin kendi bahçesine çıkar. Ama kişi kendi bahçesindeki hazineyi bile, yedi cihan dolaşıp da bahçesine dönmeden bulamaz. Yani aslında bahçede hazine filan yoktur, hazine eve dönüştür.