Ama kim ayırabilir iyi ile kötünün o bulanık sınırını? Bana iyi olan sana kötü gelebilirdi pekâlâ ve hiçbir şey yekdiğerinden gece ile gündüz gibi ayrılamazdı. Zaten geceyle gündüzün bile örtüşük zamanları vardı.
Bir süreliğine içine girdiğim bedenin gözlerinden bakıyorum sana. Belki bir tek gözlerim, kalıcı olan yanıma, ruhuma açıldığı için bakış değerlidir. Ama senin değerin benim bakışımdan değil kendiliğindendir.
Taş masasının başına geçti yazıcı köle. Kağıt orada kalem burada. Aşkın en başındaki o tebessüm anında, hesap yapmadan, bedel istemeden, eskimeden, hiçbir şeyden alacaklı değil her şeye razı; sadece aşkın duygusuyla seviyor, seviyor olmaktan mutlu. Ateş gibi bir sevinç kalbe oturunca ciğerden kelime, koptuğu gibi geldi. "Hayallerimden dolayı beni kınama ve elimin yazdığına beni kefil tutma. Hiç bilmediğim bu sevincin sebebi sensin."