Mrv
@meraskov
Not defteri
Şu anda okuduğu kitap
Otodidakt kazanacak; beni sınırlamış, yeniden kurmuş ve aşmış olacak çünkü hümanizm bütün insani davranışları kendi malı haline getirir ve hepsini birbirine katıştırır. Ona doğrudan karşı çıkarsanız oyununa düşmüş olursunuz çünkü hümanizm karşıtlarından beslenir. Dik başlılar, dar görüşlüler ,yasa dinlemezler ona yenilirler: Hümanizm onların bütün şiddetini, en fena aşırılıklarını sindirir ve köpüklü beyaz bir lenfaya dönüştürür. Anti-entelektüalizmi maniciliği, mistisizmi, pesimizmi, anarşizmi egoizmi sindirmiştir: Bunlar sadece birer aşamadır, tamamlanmamış düşünceler gerekçelerini ancak hümanizmin içinde bulur. Bu kalabalığın içinde insanlardan nefret eden kişi de yerini bulur: O, bütünün uyumunu sağlayacak bir uyumsuzluktan ibarettir. Başkalarından nefret eden kişi bir insandır, öyleyse hümanistin de belli bir yere kadar başkalarından nefret etmesi gerekmektedir. Ama nefretini dozunda kullanan bilimsel bir mizantroptur o. İnsanlardan, onları sonrasında daha iyi sevebilmek için başta nefret etmiştir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"18. yüzyılda doğru denilen şeylere bugün kimse inanmıyor. Öyleyse neden bu yüzyılın güzel dediği şeylerden hala tat almamız isteniyor?"
Saat 5.30'a vuruyor şimdi. Kalkıyorum; soğuk gömleğim etime yapışıyor. Çıkıyorum. Niçin? Niçin mi? Çıkmam için sebep yok da ondan. Kalsam da, bir köşede sessizliğe gömülsem de kendimi unutamayacağım. Burada olacağım, ağırlığım döşemenin üzerine çökecek. Varım ben.
Düşüncem, ben'den başka bir şey değil: Bu yüzden duramıyorum. Düşündüğüm için var oluyorum ve düşünmekten alıkoyamıyorum kendimi. Şu anda bile var olmaktaysam -ki korkunç- bunun nedeni var olmaktan korkmamdır. Özlediğim hiçlikten kendimi çekip alan benim. Nefret ya da var olma tiksintisi, kendimi var etme, varoluşun içine oturtma biçimlerinden başka bir şey değil. Düşünceler büyük bir baş dönmesi gibi ardımda doğuyor, başımın arkasında doğduklarını hissediyorum... Karşı durmazsam önüme geçiyorlar, gözlerimin arasına geliyorlar. Çoğu kere karşı koyamıyorum, düşünce büyüdükçe büyüyor ve birden sınırsızlaşarak tepeden tırnağa dolduruyor beni, var oluşumu yeniliyor.