Kıyametin bir müziği olsaydı keşke dedim kendi kendime gökyüzü üzerimize yıkılırken ve biz tam ortasından Bir mezar odasından toprağın içine yuvarlanırken gözlerimizi kapatıp bölümü şiddetinde biraz olsun kaçabilmek için kendimizi müzeye bırakırdık..