Cemil Meriç'in çok vurucu bir cümlesi var: "İyilik yapan mükafat bekliyorsa tefecidir." Bir şeyin erdem olabilmesi için kendi içinde kapalı kalması ve dışarıdan alkış, aferin beklememesi lazım.
Birileri için sessizlik, aslında bir kaçış değil, bir sığınaktı. Etrafındaki herkesi kendi fırtınasından koruma çabasıydı belki de.
İstikamet bazen yan yana yürümek değil, ona zarar vermemek için rotayı kasten tersine kırmaktır. Aksine belki en büyük nezaket, kendi yangınına başkasını davet etmemekti.
Haller ve insana ait her şey bir anda değişiyor olabilir, sükutun tek bir anlamı vardır belki: Diğer herkesi bu yorgunluktan azad etmek...