Acı. Sonsuz acı. Hissedilen tek şey oydu.
Huzursuzluk. Keder. Başka bir şey yoktu.
Zaman? Zaman durmuştu.
Yaşanan hiçbir şeyin yaşanamamış olmasını diliyordu.
Zamanın nasıl geçtiğiyse bambaşka bir konuydu. Çaresizlik, acımasız bir canavar gibi üzerlerine çöküyordu, zamanın geçişini fark etmiyorlardı. Bir geri sayımdı elbet, ama artık bundan sıyrılmışlardı. Geri sayımı unutmuşlar, zamanın hiçliğinde boğulmaya başlamışlardı. Korkularıyla yüzleşiyorlardı: Karanlık, başarısızlık, çaresizlik. Ölüm.