Gitgide artan korkumun ezici ağırlığı topyekûn üzerime çöküp beni sarstı. Sonra ben de kahkahalara boğuldum. Yapılacak tek şey buydu: Kahkahamın sesini duymak, onunkini de anlamamı sağlamıştı. İkimizin de yapmacık kahkahalara boğulmasının sebebi, yaşadığımız ruhi baskının gerginliğiydi; bu kahkahalar, baskılanmış kuvvetlerin rahata erme çabası, geçici bir emniyet supabıydı.
"Ama bir konuda epey haklısın, o da şu; bu konuda konuşmamak, hatta üzerine hiç düşünmemek zekice olur çünkü insan düşündüklerini sözcüklerle dışa vurur ve söylediğin şey gerçekleşir."