...ama beni oyle kotu dovdu ki, Portuga; oyle kotu dovdu ki. ONEMI YOK ARTIK..
Uzun uzun burnumu cektim.
"Onemi yok, onu öldürecegim!"
"Ne diyorsun sen, kucuk, babanimi öldüreceksin?"
"Evet yapacagim bunu, basladim bile. Öldürmek, Buck Jones un tabancasını alip güm diye patlatmak degil! Hayir. Onu yuregimde öldüreceğim artik, sevmeyerek...ve bir gün büsbütün ölecek.."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Icimde nefret, baskaldirma ve uzuntu karisimi bir duygu yukseldi. Kendimi tutamayip bagirdim:
"Insanin yoksul bir babasi olmasi ne kotu!"
Bakislarimi lastik papuclardan ayirdm ve onumde duran galoslari gordum. Babam ayaktayddi, bize bakiyordu. Gozleri sinirsiz bir huzunle doluydu..
"Nen var Zezé?"
"Hic sarki soyluyordum"
"Sarki mi soyluyordun?"
"Evet."
"Oyleyse ben sagir olmaliyim."
Insanin icinden de sarki soyleyebilcegini bilmiyor muydu yoksa? Bir sey demedim. Bilmiyorsa bunu ona ogretmeyecektim.