Hiçbirimiz, ne kandiller, ne köpekler, ne de insanlar, dünyaya nasıl bir amaçla geldiğimizi başlangıçta bilemeyiz.
Kendine ilk kez, yaşamaya devam etmesi için bir neden olup olmadığını sordu. Bu sorunun yanıtını bulamadı, yanıt hep ona ihtiyaç duyulduğunda gelmez akla, çoğu kez de beklemek verilebilecek tek yanıttır.
Şaşı çocuğa her zaman düşlediği ayakkabılara sahip olmanın keyfi yetmişti, onları göremediğine üzülmek aklına bile gelmiyordu. Belki de bu nedenle o bir hayaleti andırmıyordu.