''yirmi yaş dolaylarında öyle bir an vardır ki, ''dedi Bedap, yaşamının geri kalan kısmı boyunca ya herkes gibi olmayı ya da farklılıklarını erdeme dönüştürmeyi seçmen gerekir.
İnsan kimseden kötülük görmediğini; kırgınlığın kafasında uydurup laf olsun diye sırf sahne yaratmak için yalana sarılarak pireyi deve yaptığını bildiği halde surat asar büyük bir zevkle gücenir ve bunun gerçek nefrete kadar da götürür..