mert

Yüzerken, oynarken veya konuşurken üstüme bir his çökerdi.içimi dolduruşlarıyla, göğsümde yükselişleriyle korkuya çok benzer bir histi bu. Aniden boşalan yaşlar gibi hızla gelirdi. Oysa ikisi de değildi, korku ve yaşlar ağırken bu kuş hafifliğindeydi, onlar donukken bu his parlaktı. Mutluluğu daha önceden tatmıştım, tek başıma eğlence arayarak taş sektirdigim, zarlarla oynadığım veya hayal kurduğum kısa anlarda mutlu olmuştum ama o zamanlar hissettiğim bir şeylerin varlığından ziyade yokluğundan kaynaklanıyordu. Babam da diğer çocuklar da yanımda olmazdı. Aç değildim , yorgun veya hasta değildim Bu yeni duygu farklıydı, yanaklarım acıyana kadar gülüyordum, kafa derim kafamdan sökülecek gibi karıncalanıyordu, dilim özgürlükten sersemlemiş halde benden kaçıyordu
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
"Mutlu olan bir kahraman söyle bana."Düşündüm.Herakles delirip ölmüştü;Theseus karısını ve babasını yitirmişti;İason'un eski karısı, yeni karısıyla çocuklarını katletmişti;Bellerophontes Khamiara'yı öldürmüş ama Pegasos'un sırtından düşüp sakat kalmıştı. "Söyleyemezsin" Akhillieus doğrulup oturmuştu, öne eğiliyordu. "Söyleyemem." "Biliyorum, hem ünlü hem de mutlu olmana asla izin vermezler." Tek kaşını kaldırdı. "Sana bir sır vereceğim." "Söyle." Böyle davranması çok hoşuma gidiyordu."Hem ünlü hem de mutlu ilk kahraman ben olacağım" Ellerimi tuttu, avuçlarımızı birbirine dayadı. "Yemin et" "Niye ben yemin ediyorum?" "Sebep sensin de ondan.Yemin et" "Yemin ediyorum." Yanaklarındaki rengin, gözlerindeki alevin içinde kaybolmuştum.