Bir gün adamın biri, bir ağaca sırtını vermiş oturur halde gördüğü dervişin yanına geldi. “Ey derviş, aşkı bilir aşkı söylersin. Dilerim ki, ben de düşeyim aşk derdine. Onunla olayım, onunla yanayım da “aşk”a âşık olayım. Lakin öyle çok derdim var ki, aşk derdine düşmüyor aklım” dedi. Tebessüm
etti derviş. “A aklını aşkına tercih eden gafil. Aşk varken başka dertle ne eğleşir durursun? Aşktan daha büyük bir dert mi vardır âlemde?”