İnsan bazen bir yüzü değil, bir tavrı sever...
Kendini güvende hissettiren o ince üslubu,kırmadan konuşan o zarif kalbi...
Çünkü bazı insanlar sesini değil, huzurunu bırakır insanda.
Ve insan anlar ; güzel ahlâk,kalbin dışarıya yansıyan en sessiz halidir...