Ailenin “mutlu ettiğine” inanmıyorum. Hiçbir şey mutlu etmiyor. Fakat aile büyük bir görev, dünyaya ve kendimize karşı; onun uğruna hayatın anlaşılmaz dertlerine, gereksiz acılarına katlanmaya değer olması gerekiyor.
Benim kederim, kırgınlığım,acım, sabah uyandıklarında hayatlarındaki en değerli şeyi, vatanlarını, o doğal, sıcak yakınlığı, bildik ev düzenini kaybettiklerini öğrenen milyonlarca insanın sefaletinin yanında neydi ki?