Merve Baysal
@mervebysll
Burası benim dünyam :)
Psikolojik Danışman
Yükseklisans
null
98 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Puan vermedi·192 syf.··
Beğendi
·2026 41. kitabı
·19 saatte okudu
·Okunma: 31 Mayıs 2026 20:09
Okuduğum en ilginç kitaplardan biriydi. Kitabı bitirdikten sonra birkaç saat kadar kendime gelemedim. Bunun iki sebebi vardı sanırım. Biri Esme’nin yaşadıklarının ağırlıydı. Diğer bir sebep de yazarın anlatımında çok zor, karmaşık bir yolu tercih etmesiydi. Olay örgüsü, birbirinden farklı zamanlar ve karakterler o kadar karmaşık bir şekilde verilmişti ki okurken tam odaklanarak okumak gerekiyor. En ufak bi dikkat dağınıklığında kitaptan kopmak mümkün. Önceki sayfaya ya da paragrafa dönüp yeniden okuduğum zamanlar oldu ya da anlam karmaşasındaki boşlukları kendimin doldurduğu zamanlar oldu. Zihnim çok yoruldu okurken, fakat buna rağmen konu ve karakterler ilgi çekici ve merak uyandırıcı olduğu için devam etme isteği ve sonrasını merak etme kitabın sonuna kadar devam etti.
Esme’yi oradan alıp sarıp sarmalayıp iyileştirmeye çalışmayı çok istedim. ‘Bu kadar da olmaz…’ dediğim şeyler yaşamış olması içimi acıttı okurken. Kitabın akışındaki zorluğa rağmen bence okunmayı çok hak eden bir hikayesi var Esme’nin.
Reklam
Abartılmayı fazlasıyla hak ettiğini düşünüyorum. Uzun zamandır beni en çok etkileyen kitaplardan biri oldu. 2026’nın 40. kitabının bu kitap olması da benim için daha anlamlı oldu. Birbirinden farklı yaşamların bu denli ustaca ve sadece okuyucuların bileceği haliyle birleştirilmesi takdir edilesi. Bir kadın olarak okurken kitabın motivasyonumu ve çabanın iyileştirebileceğine dair umudumu arttırdığını söyleyebilirim. Her bölümün sonunda “Acaba sonra ne olacak?” Sorusuyla heyecanlandım. Son olarak Smita, Giulia ve Sarah’nın her biri beni ayrı ayrı çok etkiledi. Gerçek karakterler olmasa da gerçekmiş gibi hikayelerinin sonrasının da umdukları gibi olmasını dileyerek bitirdim kitabı. Böyle kitaplarla yolumun daha çok kesişmesi umuduyla…
Harika bir kitap bitirmiş olmanın hazzını yaşıyorum. Yazarlarla sohbet ediyormuş gibi hissettiren, okudukça öğrendiğim, farklı alanlardan güncel bilgilerle doyuran müthiş bir kitap. Köpek Gibi Büyütülmüş Çocuk kitabının damağımda kalan tadını hissettim okurken. Böyle kitaplar çoğalsın, böyle yazarlar artsın istedim. Çocukların ruhuna dokunan kitapların, kişilerin artması dileğiyle.
Bitirirken yüzümde oluşan tebessüm geçmeden kitaba dair bir şeyler yazmak istedim.
Büyü dükkanına ikinci yolculuk. Hayatta olmasını en çok istediğimiz şeyin belki de bizim için olabilecek en iyi seçenek olmadığıyla ikinci yüzleşme. Hayatta sahip olduklarımıza farklı yerlerden bakabilme becerisi kazandıran bir kitap. Yeni müşterilerle yapılan her bir yolculuk bir terapi süreciymiş gibi hissettirdi. Yüzleştirmeler, terapötik beceriler, en sonunda da danışana yolunu buldurma ve veda. Kitabın en sevdiğim bölümü “bireyin kendi iç dünyasıyla oynama kapasitesiyle kendini törpüleme, bu dönüşümün yaşam boyu sürmesi ve yaşama transfer edilişinin somutlaştırılarak hissettirilmesi” oldu.
Keyifli bir yolculuktu.
Kitaba daha ilk cümlesinin altını çizerek, heyecanla başladım.
Hayatın içinden, karşılaştığımız, ‘evet gerçekten de böyle’ dedirten, okudukça akıp giden bir kitap. Fakat sonlara doğru sıkılmaya başladım. Okudukça çok fazla tekrara düştüğünü fark ettim. İlk iki vaka birbirine çok yakındı. Toplamda 4 vakanın anlatıldığı bir kitapta her vakanın birbirinden çok ayrı olmasını ve hepsinin temelinde aynı kaynak yatsa da bağlamlarının farklı olmasını beklerdim. Sonlara doğru hep aynı cümleleri okuyormuşum gibi hissettim. Yazar birkaç temel düşüncenin etrafında dönüp dolaşmış gibiydi.
Kitapta okudukça dikkatimi çeken bir diğer şey durumlara ilişkin genellemelerin (sebebi başka bir nedene bağlı olma ihtimali göz önünde bulundurulmadan) kolaylıkla yapılmış olması idi.
Kitabın beklentimin altında kaldığın belirtebilirim. Tabi ki bunun sebebi ruh sağlığı çalışanı olmam ve alanda kitabın çok daha doyurucu alternatiflerini okumuş olmam olabilir.
Reklam