Merve
@merveckmkkk
Our Being creates our life...
Et yemenin temsil ettiği eril bir dünya dolayısıyla erkek tahakkümü ve sömürgecilik.. Kadınların ve hayvanların birbiriyle örtüşen durumlara maruz kalması. Kayıp göndergeler..
Beni alt üst eden bir kitap oldu. Öyle ki okuduğum kitaplarda, izlediğim filmlerde ve yaşamın içinde bu kitaptan çok fazla şey buluyorum. Daha önceleri gündeliğin başıboşluğunda önemsemediğim, dikkat etmediğim şeyleri farkeder oldum. Artık önüme gelen etin tüm serüveni gözlerimin önünden geçiyor ve iştahım kesiliyor. İstemsizce içinde et olmayan yemekleri tüketmeye başladım. Çevremde et tüketmeyi çok seven, et yememeyi kendine yakıştıramayan, tüketmeyi tercih etmeyen hemcinslerini de küçümseyen erkekler olduğunu gözlemlediğimde, onların kadınlara olan davranışlarını ve bakış açılarını da sorgulamaya başladım ve yakın merceğe aldım.
Farkındalık yaratan özel bir eser..
Bu arada henüz bitirdiğim Mary Shelley 'in yazdığı "Frankenstein" adlı kitaba burada rastladım. "Yaratık" ı anlamanızı ve farklı bir pencereden yorumlamanızı sağlayacak tanımlamalar var. Merak edenlere tavsiye ederim. :)
Reklam
Nasıl da meyilliyiz bizi kaygılandıran şeylerden kaçınmaya. Kaçınılmaz bir fırsat oluyor bir anda toplumun kadını edilgen hale getirebilmek için yaptığı teşvikler. . Başarma korkusu nasıl da pes etmeye gönüllü kılıyor kadını.
Başarı basamaklarını tırmanırken son noktada pes edişlerin sebebi, sevgiyi riske atmamak ve kadınca hissedememe kaygısı oluyor. Yalnız kalacağını, sevilmeyeceğini, mutlu olamayacağını düşünen kadın böylece "kadınca" denilen işlere yöneliyor.
Kendini gerçekleştirmekten, bu yoldaki zorlukları göğüslemekten ,başarının getireceği sonuçları hep negatif değerlendirmekten dolayısıyla başarmaktan korkan kadın (kendi sorumluluklarından kaçınan kadın) kendini güvende hissedebileceği yer olarak bir erkeğin kolları arasında olmayı tercih eder. Kendi ayakları üzerinde durmaktan vazgeçip neredeyse tüm sorumluluğu erkeğin üzerine yıkar. Rahata erdiğini, güvende olduğu düşünürken de kendine yabancılaşır. Kendini değersizleştirdiği bu yoldan çıkabilmek için yeterli özgüveni bulamaz ve hapsedilmiş hisseder. Yeni bir hayata tek başına atılabilmek için yeterli donelere sahip değildir. Bu yüzdendir vazgeçmeler, geri dönmeler ve hapsolmalar silsilesi.
"Bağımsızlık, başkalarının bize bahşedebileceği bir armağan değildir. Her şeyden 'Onları' sorumlu tutmaktan vazgeçemediğimiz, kendi sorumluluğumuzu üstlenmediğimiz ve bu sorumluluğun sonuçlarını göze alamadığımız sürece özgürleşemeyiz." Sözüyle cekmişti bu kitaba beni Colette Dowling. Her kadının okuması gerektiğini düşündüğüm, içinde kendimi bulduğum bir kitap oldu. Yazarın da dediği gibi bence de her kadın kendini bulacak bu kitapta.
"...bana bu boktan dünyada kendi gibi görünen tek bir sey ver.'' sözü üzerine kurulmuş bir kitap bence. Olmak istediğimize erişmek için, toplum nezdinde olmamız gereken ile savaşmak gerektiğini vurguluyor. İmaj ve fiziki özellikler ile değer kazandığımız bu düzende beden ile değil ruhla varolabilmek için acılardan geçmek, zorlukları göğüslemek gerektiği gerçeği ile başbaşa kalıyorsunuz. Her sayfada biraz daha şaşırıyor, kitabın sonuna kadar heyecanla devam ediyorsunuz okumaya. Kendinizle yüzleşme fırsatı buluyorsunuz . Merak eden okurları davet ederim Chuck' ın uçsuz bucaksız bu hayal dünyasına...
