merve sakin
@mervenam
Dilim damagim kurudu
Bir arkadaşımda duymuştum aslında ben kitap okumaya veya kitapları sevmeye onun sayesinde başladım. Bazen bir kitap bazen değer verdiğiniz bir arkadaş bazende çok güzel bir cümle hayatınızı değiştirebilir. Bu kitabı ben herhangi bir yerde görmedim. Yazarı ben korkuyorum tanrı duyacak kitabı ile tanımış ve bu şiir kitabını çok sevmiştim. Ve bu şiir kitabı arkadaşımın bana önerdiği hatta doğum günümde hediye ettiği okumam konusunda da ısrar ettiği bir kitaptı. Ben şiirleri okuduktan sonra kendi kendime dedim ki bu adam şiir yazmak için doğmuş. Bunun başka bir işi veya gücü olamaz. Yıllar sonra acaba başka bir şiir kitabı çıkarmış mi diye baktım evet çıkarmış ama bunun yanında aynı zamanda bu şairin romanları olduğunu da öğrendim. Neden bilmiyorum ama okumaya ilk bu kitapla başladım. Dilimin damagimin kuruduğu anlar oldu. Bir kitap bu kadarmi güzel örülür. Yaşanmış gerçek bir hikayeden alıntı olduğunu söylediler umarım yalandır ve gerçektende böyle bir olay yaşanmamış tır. Elimden bırakamadığım heyecanımdan yerimden duramadigim bir kitap oldu umarım sizde seversiniz
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Şairi çok seviyorum, şiir kitap setini okuyorum ama bu kitabında tekerrür eden birkaç şiiri var, en az 13 sayfayı tekrar okumuş oldum, o konuda biraz üzüldüm, okurken hevesim kaçmadı da değil... Altını çizdiğim satırlar da şairin diğer şiir kitaplarından daha az... Eser sizi doyuracak nitelikte olmayabilir...
Fransız Devrimi’nin karanlık ve acımasız yönünün tane tane işlendiği, giyotine kurban giden insanların halkça nasıl normal karşılandığı, halkın ölen masum insanları izlemekten aldığı o zevk, dörde bölünen masum bedenler, delirircesine yanıp tutuşan intikam aşkı, orta kesim diye bir sınıfın kalmaması ve bunun asıl nedeni olan Kral ve Kraliçenin nasıl kaçtığı ve sonra nasıl o tatlı dilber “giyotin”in esiri olduklarını, aristokratların fakir halka acımasızca, sanki bir köpeklermiş gibi eziyet ettiği, öldürdüğü, üzerinden arabayla geçtiği, tecavüz ettiği her ayrıntısıyla sanki gerçekmiş gibi gözünüzde canlanıyor.
Paris’in girişindeki sıkı denetim, meyhaneci Defarge önderliğinde basılan mahkemeler, hapishaneler. Madam Defarge’ın o vahşi, döktüğü kandan al, “örgü”den başka hiçbir şey görmeyen gözleri,işkenceden, fakirlikten usanmış,kan isteyen bir halk.
