meravi

Çok eskidendi dünyanın güzelliği. Çok eskiden...
Reklam
Susma ! Yoksa bende susarım. Sonra sonsuz bir boşluk açılır aramızda. İkimiz de o boşluğa düşüp yok oluruz.
Yoruldum kardeşim yorulduk. Ben dünyanın bir parçası olmaktan bu denli yorulduysam dünya kendisi ne haldedir kim bilir. Sanırım yaşamayı beceremiyorum. Bazen, diğerleri yaşayabiliyorsa bunu bende becerebilirim diyorum içimden. Sonra mezarlıklar geliyor aklıma. İşte o an kafam karışıyor. Kimseyi taklit etmemek en iyisi. Ben ne yaşamayı becerebiliyorum, ne de ölmeyi. Ölümle hayat arasında kurumuş bir ırmağım.
Dünya var olduğu günden beri böyle. Tabiatımızda öldürme isteği var. Öleceğini bildiği halde yaşayan tek canlı insandır. Bunu bile bile çalan, çırpan, zulmeden yakıp yıkanda.
Reklam