Dünyaya da,kendi yaşamımıza da armoni açısından bakarsak,seslerin her zaman uyumlu olmadığını,bu armonik yapı içerisinde hoş tonların da sert tonların da,diyezlerin de bemollerin de duyulduğunu,bazı seslerin yumuşak ve rahatlatıcı ötekilerininse rahatsız edici olduğunu görürüz.
Müzisyen bu ses ve tonların hepsini birden kullanmayı,bunları bir araya getirmeyi bilmelidir.Biz de yaşamımızdaki iyi ve kötü şeylere böyle bakabilmeliyiz;çünkü iyi şeyler de kötü şeyler de aslında aynı öznedir,bizim yaşamımıza aittir.
Seneca'nın görüşüne göre ,dünyanın neye benzediğine ve başka insanların nasıl insanlar olduğuna ilişkin,tehlikeli olabilecek kadar iyimser fikirlere sahip olduğumuz için öfkeleniriz.
Düşkırıklıklarımızın derecesini,çevremizdeki dünyadan neler bekleyebileceğimize ilişkin kavrayışımız,hangi beklentilerimizin normal olduğuna ilişkin deneyimlerimiz belirler.
Heidegger kaygıyı ihtimallerimiz ve seçeneklerimiz olmasıyla bağdaştırır.Kaygılı iseniz bu,ihtimallerinizle temas ediyorsunuz demektir.Hnagisini seçmeli?Seçtiğiniz anda diğer bütün ihtimalleerin ekarte olacağını bilmek kaygının temelinde yatmaktadır.