Böyle güzel bir kitabı okuma şansına eriştiğim için kendimi çok şanslı hissediyorum. Bu hissi nadir kitaplarda yaşarım ve uzun süredir tatmamıştım, öncelikle bunun için çok mutluyum. Hikâyesiyle, kahramanlarıyla -Mary, Dickon, Colin-, bahçenin tasvirleriyle beni aldı sanki o gizli bahçenin ta ortasına götürdü. İçimden keşke bahçe gerçek olsaydı da orada o çocuklarla bol bol eğlenseydim diye geçirdim. Çocukların bahçedeki gülüşmeleri, eğlenmeleri, çiçeklerle ilgilenmeleri içimde kelebekler uçurdu resmen.
İnsan hayatında ümidin, hayallerin, gerçek dostların vefasının ne kadar önemli olduğu gözler önüne serildi. Özellikle de “sevginin iyileştirici gücü” beni etkiledi.
Bunların yanında bu kitap sayesinde daha önce duymadığım bir sürü bitki ve çiçeği öğrendim. O kadar güzeller ki…
Gerçekten çok ama çok güzel bir romandı, iyi ki okudum. Herkese tavsiye ederim.