“ Bir insan başka bir insanla yaşamı boyunca ancak bir kez böyle konuşabilirdi ve tıpkı kuğu efsanesinde kuğunun yalnızca ölürken şarkı söylemek üzere kalın sesini tek bir kez duyurması gibi, ardından sonsuza kadar susardı.”
“İnsanın kendini bu yaşamın merkezine girmiş sanırken labirente düşmüş gibi bir kısırdöngü içinde dolanıp durması, bu sırrın kaynağına ve onun kalbine giden yolu bulamaması ne büyük bir azaptı!”