"Gökler kararır, herkesin ufkunda söner gün,
Yalnız senin akşam tanımaz bir seherin var...
Dağlarda, güneş tahtını kurmuş gibi hergün
Nurunla yanan başların üstünde yerin var.
Bir güz ve gönül kalmadı yurdunda ateşsiz,
Nurun bize aksettiği günden beri eşsiz.
Bir mevsimimiz geçmiyor alemde güneşsiz,
Her gün nice bin gonca veren bahçelerin var.
Bir taze çınarsın ki baharlar filizindir,
Gün yüzlü nesiller kara toprakta izindir,
Her gördüğümüz dalga bir engin denizindir...
Her vardığımız yerde bir şaheserin var."
Faruk Nafiz Çamlıbel, Cumhuriyet, 29 Ekim 1937