Merve İnal
@mervinal
ADÜ
Antakya/Hatay
6 Haziran 2003
138 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Çocuk Kalbine Dokunan Bir Kitap: Şermin
Puan vermedi
Tevfik Fikret’in Şermin’ini okurken sanki çocukluğumun saf, tertemiz duygularına geri döndüm. Şiirlerin her birinde hem masumiyet hem de hayatın küçük ama anlamlı dersleri var. Doğa sevgisi, dürüstlük, yardımseverlik… Hepsi öyle sade, öyle içten anlatılmış ki okurken yüzümde istemsiz bir gülümseme oluştu. Dilindeki sadelik sayesinde çocuklar rahatlıkla anlayabilir, ama aynı zamanda yetişkinler de okuduğunda o derinliği hissedebilir. Arada dönemin dilinden kaynaklı, artık pek kullanılmayan kelimeler çıktı karşıma; ama bu da bana kitabın tarihî kokusunu hissettirdi. Şermin, bence sadece çocuk edebiyatı değil, Türk edebiyatının da sıcacık bir köşesi. Okudukça hem huzur buluyorsunuz hem de içinizde küçük bir çocuk yeniden uyanıyor.
Reklam
Tarihin İçinden Bir Kadın Sesi: Ateşten Gömlek
Puan vermedi
Halide Edib Adıvar’ın Ateşten Gömlek eseri, Milli Mücadele döneminin acılarını, fedakârlıklarını ve direniş ruhunu bir kadın bakış açısından sunan önemli bir roman. Ayşe, İhsan ve Peyami’nin hikâyesi üzerinden hem aşk hem de vatan uğruna verilen mücadele işleniyor. Kitabın en güçlü yanı, Halide Edib’in sade ama etkili diliyle dönemin ruhunu hissettirmesi. Karakterler canlı, duyguları sahici; özellikle Ayşe’nin kararlılığı ve cesareti, dönemin kadın profilini güçlü bir şekilde temsil ediyor.
Ancak romanın bazı olumsuz tarafları da var. Öncelikle, bazı bölümlerde tempo oldukça düşüyor ve hikâyenin ilerleyişi yavaşlıyor. Karakterlerin içsel monologları bazen uzun tutulduğu için ana olay örgüsünden kopma hissi yaşanabiliyor. Ayrıca yan karakterlerin bazıları yeterince derinleştirilmiyor; bu da hikâyedeki potansiyel dramatik etkiyi zaman zaman azaltıyor.
Günümüz açısından bakıldığında Ateşten Gömlek, hem bir tarih dersi hem de toplumsal hafıza açısından kıymetli. O dönem insanları vatan uğruna canını ortaya koyarken, günümüzde benzer bir birlik ve fedakârlık duygusunun zayıfladığını görmek mümkün. Öte yandan, Ayşe’nin güçlü duruşu ve bağımsızlığı, günümüz kadınlarının özgürlük mücadelesiyle hâlâ örtüşüyor. Ancak romanın ağır temposu ve klasik anlatım tarzı, bugünkü hızlı tüketim alışkanlıklarına alışkın okurlara biraz sabır gerektirebilir.
Sonuç olarak, Ateşten Gömlek hem edebi hem de tarihsel değeri yüksek bir eser; fakat günümüz okurunun beklentilerine göre zaman zaman durağan, hatta yer yer eski moda gelebilir. Yine de kadın kahramanların merkeze alınması, savaşın psikolojik boyutunun aktarılması ve vatan sevgisinin içtenliği bakımından okunmaya değer.
Deyimlerin Ruhu Var Ama Derinliği Eksik: Eleştirel Bir Bakış
İskender Pala’nın İki Dirhem Bir Çekirdek kitabı deyimlerin dünyasına keyifli bir kapı aralıyor ama bu kapının ardı bazen beklenenden sığ kalıyor. Deyimlerin kökenlerini, halk kültürüne dayanan hikâyelerle anlatması hoş; dil sade, akıcı ve yer yer edebî dokunuşlarla zenginleşiyor. Özellikle “Pabucu dama atılmak” ve “İki dirhem bir çekirdek” gibi deyimlerin ardındaki hikâyeler tam bir kültür şöleni.
Ama bir noktadan sonra kitap kendini tekrar etmeye başlıyor. Bazı deyimler öylesine geçilmiş gibi; okuyucuya "bu muydu hikâyesi?" dedirtiyor. Daha derin, daha titiz kaynak aktarımları beklerdim. Ayrıca deyimlerin rastgele sıralanması okuma akışını bölüyor; tematik bir düzen okuma zevkini artırabilirdi.
Yine de Türkçeye merak duyan, dilimizin renklerini tanımak isteyen herkes için güzel bir başlangıç kitabı. Bilgiyle eğlenceyi harmanlamak isteyenler için doğru adres, ama daha derinlikli bir araştırma bekleyenler biraz hayal kırıklığına uğrayabilir.
Kerem ile Aslı Aşkın Fedakârlıkla Yoğrulan Efsanesi
Kerem ile Aslı’nı okurken, hem bir aşk hikâyesine hem de dönemin kültürüne dair izler buldum. Kitap sadece iki insanın birbirine olan sevdasını değil, aynı zamanda aşkın ne kadar sabır, fedakârlık ve inanç gerektirdiğini de anlatıyor.
Kerem’in Aslı için her şeye göğüs germesi, engelleri aşmak için gösterdiği çaba beni gerçekten etkiledi. Özellikle yolculukları sırasında karşılaştıkları zorluklar, aşkın kolay bir şey olmadığını, sevginin sınandığını gösteriyor.
Dil olarak halk şiiri geleneğine uygun olduğu için bazı yerlerde anlaması biraz zorlayıcı olsa da, genel olarak duygu yoğunluğu o kadar güçlü ki, anlamasan bile hissettiriyor. Kerem’in yandıkça “Ağzından alevler çıkması” gibi bölümler ise hem mecaz hem de destansı bir anlatımla yazılmış. Gerçekten etkileyici.
Aslı karakteri ise biraz daha gizemli. O da Kerem’i seviyor ama bazen kaderin önünde duramıyor gibi. Sonunda yaşananlar beni çok duygulandırdı. Aşkın ne kadar güçlü olabileceğini, ama bazen kavuşmanın nasip olmadığını gösteriyor.
Kısacası Kerem ile Aslı, sadece klasik bir halk hikâyesi değil, aynı zamanda duyguları sorgulatan, aşkın büyüklüğünü anlatan, sabrı, sadakati ön plana çıkaran bir eser. Okuduktan sonra bir süre hikâyeyi aklından çıkaramıyorsun. Tavsiye ederim.
Gerçek bir direnişin, sabrın ve insan ruhunun zaferi
Christy Brown’un kendi hayatını anlattığı bu kitap, ilk sayfasından itibaren insanı çarpıyor. Doğuştan beyin felciyle dünyaya gelmiş bir çocuğun, sadece sol ayağını kullanarak hayatla kurduğu ilişkiyi okumak, hem ilham verici hem de düşündürücüydü.
Kitapta beni en çok etkileyen şey, yazarın duygularını hiçbir yapaylık katmadan, olduğu gibi ve yer yer kırılgan bir dille aktarmasıydı. Sürekli “acıma” bekleyen klasik anlatıların aksine, Christy bize güçlü olmayı öğretmiyor; zaten güçlü. Sadece bunu fark etmemizi sağlıyor.
Annesiyle olan ilişkisi kitabın en dokunaklı ve aynı zamanda en umut verici bölümlerindendi. Bir annenin, herkesin “Bu çocuk bir işe yaramaz” dediği noktada, sadece kalbiyle hareket edip oğluna inanması… Bu sadece bir biyografi değil, aynı zamanda bir anne sevgisinin nasıl mucizelere dönüştüğünün hikâyesi.
Eleştireceğim bir nokta varsa, o da bazı yerlerde olayların çok hızlı geçmesi. Özellikle çocukluk döneminden yetişkinliğe geçiş biraz kopuk hissettirdi. Bazı duygusal dönüşümler daha derinlemesine aktarılabilirdi diye düşünüyorum. Bir de edebi anlamda çok zengin cümleler bekleyenler için kitap biraz sade kalabilir. Ama bu sadelik aslında hikâyenin gerçekliğine hizmet ediyor.
Benim gözümde “Sol Ayağım”, sadece bir hastalıkla mücadele eden birinin hikâyesi değil. Hayatın en zor versiyonuyla doğan birinin, o versiyonu kendi oyununa çevirmesinin hikâyesi. Yüreğime dokundu. Okurken bazı yerlerde durup düşündüm, bazı yerlerde sustum.
Kendi hayatımıza dönüp bakmak, sahip olduklarımızı yeniden değerlendirmek için bu kitabın bize vereceği çok şey var. Belki de en önemlisi şu cümlede saklı:
“Sol ayağımı kullanabildim. Çünkü annem kalbini kullandı.
Reklam