İnsan yalnızlığa yazgılı bir varlıktı.Benim içime dokunansa insanın yalnızlığa yazgılı bir varlık olması değil,yazgısını bu kadar derin bir yerden bilmesiydi. İnsan öleceğini bilen tek canlı olduğu gibi yalnızlığının bilincinde olan tek varlıktı ve ömrü tıpkı ölümü inkar etmeye çalışmak gibi yalnızlığını inkar etmeye çalışmakla geçiyordu.
Annem için önemli olan ihanete uğramak değildi, ihanet hayatın doğasında vardı, her an, her yerde pusuda bekliyordu. Önemli olan ihanete uğradığında yıkılmamakta.