İnsan bir sözdür, derim hep, kendini kelimelerle gerçekleştirir; kişiliğini, mutluluğunu sözle kurar, sözle pekiştirir. Ve her yerde olur da söz edilmeyen yerde olamaz o... Söz adamları konuşamazlarsa yaşayamazlar da, soluk bile alamazlar... Her seferinde umutsuzluğa kapılırım böyle günlerimde, sözüm bitti, günüm bitti, derim, soluklarım artık sayılı, son sınırıma vardım, derim.
Ve susuyorum bunu söyleyince de, ne tuhaf... Söz kadar susmak da güzel çünkü.
Selâhattin Batu / Mutsuz Günler (Varlık Dergisi 738. Sayı 15 Mart 1969)