Kalbimizin bazı parçalarını başkalarına ödünç vermez, onları feda ederiz. Bazı insanlar söz konusu olduğundaysa onlara verdiğimiz parçaların bir daha asla geri dönmeyeceğini biliriz.
Parçalarını tekrar bir araya getirdiğinde, parçalandığı zaman nasıl hissettiğini unutuyordu insan. İyileşen yaraların ilk açıldığında nasıl hissettirdiğini de.
Dağılmadan, parçalanmadan, kendinden geriye kalan son kırıntıyı kaybetmeden yolları ayırmanın bir yolu olmalıydı. Ilişkinin ne kadarının yalanlara ve sahte vaatlere dayandığını sorgulamadan vedalaşmanın bir yolu mutlaka olmalıydı. Olmak zorundaydı.