Boş inançlarımla kurtuluşa ulaşamayacağımı elbette biliyorum ama inanç korkusu, inançsızlıktan daha güçlü.
Temiz havayla nefes almak zor. Işığa karşı durmak kolay değil, ışık gözünü kamaştırıyor.
Ne mutlu size insanlar! Niye mutlu olduğunuzu uzun süre düşününce, anladım. Dünyayı istediğiniz hâle çevirdiniz, size ne kadarı gerekli idiyse o kadarını aldınız. İsteklerinizi, hadiseleri, yeryüzünün kaldıracağı kadarına uydurdunuz. Siz tam da o kadarsınız, olmanız gerektiği kadar. Rüzgâr sizi sürükleyemeyecek güçte, dağ çıkamayacağınız yükseklikte, bozkırlar sizi mutlu edecek bir güzelliklte...
Şimdi evrenin bir fiskeyle, tek iradeyle, tek bir ilhamla yaratılmış olduğuna inanıyorum. Her şey nasıl böyle birbirini tamamlıyor, her şey birbiriyle nasıl uyumlu ve her şey nasıl bir ötekinden çıkıyor...