BENİ
Köksüz bir ağacım paslı pencereme sarkan,
Kimse sulamaz beni,
Kimse koklamaz beni,
Kimse yakmaz beni.
İran'ın sıcak bir çölüyüm, lanetimdir beni saklayan,
Kimse görmez beni,
Kimse yaşamaz beni,
Kimse bulamaz beni.
Gayya'nın içine akan bir suyum, ihanetler içimde başlar,
Kimse içmez beni,
Kimse aldırmaz beni,
Kimse tanımaz beni,
Arşın üzerine koşan bir gökdoğanım, tüm kanatların tepesini aşan,
Kimse izlemez beni,
Kimse aymaz beni,
Kimse geçemez beni.
Melstekk
Beni çölden çöle atsan
Yine Sen’den umut kesmem
Garipler içine katsan
Yine Sen’den umut kesmem
Ömrümüz besli kafeste
Daima kulağım seste
Can çıkarken son nefeste
Yine Sen’den umut kesmem
Dolaştırsan hâlden hâle
Hoştur Sen’den gelen çile
Ölümden ötede bile
Yine Sen’den umut kesmem
Şu gönlümün yâresine
Sen merhemsin çaresine
Atsan veyil deresine
Yine Sen’den umut kesmem
Arasat’tan aşırtsan da
Mahşer günü şaşırtsan da
Ol Sırat’tan düşürtsen de
Yine Sen’den umut kesmem
Feymâni’nin tapusunda
Sen gizlisin yapısında
Cehennemin kapısında
Yine Sen’den umut kesmem
Aşık de Aşık Feymani