Kendimi hiç iyi ifade edemiyorum. Bu kitap kelimenin tam anlamıyla sıfır Önemli Hayat Dersi ya da Sevgiye Dair Az Bilinen Gerçek ya da bayat gözyaşı döktürücü Çocukluğumuzu Sonsuza Dek Geride Bıraktığımızı Anladığımız Anlar ya da her neyse işte, ondan barındırıyor. Ve kızın kanser olduğu çoğu kitabın aksine, eğik harflerle yazıldığı için derin olduğunu düşünmeniz gereken, mantığa aykırı, yapmacık, tek cümlelik paragraflar da kesinlikle yok Neden bahsettiğimi anladınız mı? Şunun gibi cümlelerden bahsediyorum:
Kanser göz kürelerini almıştı ama dünyayı hiç olmadığı kadar net görebiliyordu.
Peh. Unutun gitsin. Şahsen, sırf Rachel’ı ölmeden önce ta nıdım diye benim için hiçbir şey eskisinden daha anlamlı değil.
Aslına bakarsanız, her şey daha az anlamlı. Oldu mu?
Sanırım artık başlasak iyi olacak.