Sanki bir sis bulutunun içindeydi. Cebinden kanlar damlıyordu. Bütün coşkusunu yitirmişti.
Yalnızlıktan kurtulup başkalarının yakınlığını arayışının ardında üzeri çoktan örtülmüş bir tutku mu yatıyordu?
Düşlerinde hüzün ve coşku, ümit ve ümitsizlik birbirine karıştı.
Hiçbir zaman kader saf ve erken aydınlanmış ruhlara bu kadar ölümcül yaklaşmamıştı.
Yaşadım öğrendim, verin bana, tanrılar, zamanı.