Hə, sizə deməyi unutdum, mən bu oğlanın arvadıydım. Arvadı...Hər yerə daşınan, öpəndə gülümsəyən əlverişli məxluq...
Reklam
Necə də sadəlövhük! Necə axmaq olasan ki, bir saniyəlik də olsa, həyatın axarının öz əlində olduğuna inanasan.
Fikirləşirdim ki, günlərin bir günü azad olacağam, "zəncirimi qıracağam" Amma yox, olmadı. Heç vaxt... O tərbiyəli, sönük uşaq dəyişmədi.
Bizi sevən insanın qoxusunu nə vaxt unuduruq? Bəs biz, özümüz nə vaxt sevməkdən əl çəkirik?
"Qızlar nə gözəl "ixtiradır", - Lüsinin saçını daraya-daraya düşünürəm, - nə gözəl "ixtira"..."
Reklam