Vurmaya ara verip şarkı söylememi emretti,söylemedim.Babama müthiş bir tiksintiyle baktım ve şöyle dedim:
" Katil! Öldür de kurtul. İntikamımı zindan alacak! "
İyice tepesi atmış olacak ki artık sallanan sandalyesinden kalktı.Kemerini çözdü.Çift tokalı kemeriydi bu ve ağzına gelen küfrü etmeye başladı.İtten başladı domuzdan çıktı,keresteler,babanla nasıl böyle konuşursunlar...
"Hepsi boşuna Godóia. İnsan ilk balonunu bir kez yapar. Beceremezse de bir daha asla tutturamaz, hevesini kaybeder."
Bir gün... bir gün... seni bu evden uzaklara götüreceğim.Nerede yaşayacağız,biliyor musun...?
''Yaptığını görüyor musun,korkak seni!Kavga etmen gerekince korkup onu çağırıyorsun.Sıçırgan!Dokuz yaşındasın ama hala yatağa işiyorsun.Sidikli şilteni de her sabah çekmeceye sakladığın çişli donlarınıda herkese göstereceğim!''
"Portuga!"
"Hı..."
" Ben senin yanından bir daha hiç ayrılmak istemiyorum, biliyor musun?"
"Niye?"
" Çünkü dünyanın en iyi insanı sensin. Senin yanındayken kimse bana zarar vermiyor ve kalbimde mutluluk güneş gibi parlıyor."