meyas
@meyas
“Ah kelimeler, isimler ve onlara inanmanın saadeti…”
Sevme ve sevilme ihtiyacı duyduğumdan, aşık olduğumu sandım. Başka bir deyimle aptallık ettim.
Sis içinde yitip giden düz kıyıları ile nerede başladığı, nerede bittiği bilinmez. Hiçbir işaret noktası olmadan gittiğimizden hızımızı kestiremiyoruz. İlerliyoruz fakat hiçbir şey değişmiyor. Bir deniz yolculuğu değil, düş bu.
Çünkü yargısız verilmiş cezaya katlanılabilir. Zaten bunun masumiyetimizi garantileyen bir adı vardır: talihsizlik.
Ama mesela mantıklı olmak değil. Mesela aradan sıyrılmak, özellikle de evet özellikle de yargıdan kurtulmaktır.
Kölelik mi, hayır, biz ona karşıyız! Kendi evlerimizde ya da fabrikalarda köleliğe yer vermek zorunda kalmak düzenin parçası ama bununla övünmek, işte o olmaz.