Geldiler;
Bir elde Das Kapital, bir elde Nutuk’la. Oysa biz sonsuzluğu kucaklıyorduk derinde, masmavi bir ufukla!
Hiç yan yana gelir mi rezil Mao, bilge vezir Tonyukuk’la!
Bizi, bizi ufukların ötesinde ara.
Kızıl Elmamız; Mavera…
Doğuyor küllerinden şimdi yüzbinlerce çocukla.
Yeniden “merhaba!” Diyoruz kavgaya ve aşka…
Menzilimiz Kaf Dağı’nın ardı, her birimiz Zümrüdü Anka!