Memnune G.
@mgulemoglu
Şu anda okuduğu kitap
-evet, gülümsüyordu, iyilikle gülümseyebilen insanlar vardı hâlâ...
Reklam
Sonunda yalnızdım ve artık asla yalnız olmayacaktım!
İnsan bekliyor, bekliyor, bekliyordu, düşünüyor, düşünüyordu, şakakları ağrımaya başlayana kadar düşünüyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan yalnız kalıyordu. Yalnız. Yalnız.
...çünkü bilindiği gibi dünyada hiçbir şey insan ruhu üzerinde hiçlik kadar ağır bir baskı uygulayamaz.
Hem ayrıca, bu dünyada bir zamanlar bir Rembrandt'ın, bir Beethoven'ın, bir Dante'nin, bir Napoléon'un yaşadığı hakkında en ufak bilgisi bulunmayan birinin kendini büyük bir insan sayması son derece kolay değil midir?
Reklam