"Sevmeden ihanete uğrayamaz, ihanete uğramadan doğru kararlar veremezsiniz." diyordu, Panait İstratı. Bu yargıya katılmamak mümkün değil. Ben buna ilave olarak "sevmek, zaten doğru kararın kendisidir." derim. çünkü insan sevdiğinde sevmenin karşılığını görmüşse mutlu olacaktır. Sevgi, eğer ihanetle karşılık bulacaksa o zaman da okulların öğretemeyeceği kadar büyük bir deneyim kazandıracaktır. Ama bu gerçekten seven insan için geçerlidir. Öyleyse ihanete uğrarım korkusuyla sevmekten kaçanlara ne demeli? Cevabım hazır: "Lütfen ölüler hakkında konuşmayalım!"