Hep Allah’tan korkmaktan bahsediliyor. Takva kelimesi bile “Allah korkusu” olarak algılanıyor. Niye Allah sevgisinden bahsedilmiyor? Unutmamak lâzımdır ki; insan korktuğundan kaçar, sevdiğine ise sığınır. Allah korkunç değildir. O, sevilip sığınılacak fakat ancak hatırını kırmaktan, gönlünü incitmekten korkulacak “Refıkı-l Alâ”dır. Dosttur. Yârdır.
Yeryüzünü ve gökyüzünü sevmek istedim, marifetlerini ve çoşkularını; ve bana ölümü hatırlatmayan hiçbir şey bulamadım:çiçekler, yıldızlar, çehreler solmanın simgeleri, bütün muhtemel mezarların potansiyel kapaktaşları! Hayatın içinde oluşan ve onu soylulaştıran şey, iç karartıcı ya da alelâde bir sona doğru yol alır.