eski neşemin pek kalmadığını söylerler.değiştiğimi,pek konuşmadığımı ortamlardaki muhabbetlere dahil olamadığımı söylerler.haklılar,hakiki neşenin varlığı beni sûni olandan ırâk eyledi.maskelerden arınınca,sevdalar farklılaşınca,uğraşlar ulvîleşince bir miktar değiştim galiba.menfaat vermediğim veya menfaatlenemediğim ortamlarda susmayı tercih ettiğim de doğrudur.her birlikteliğin ardından düşünürüm mesela ne katabildim karşıdakine 'tebessüm, hoşgörü,iyi niyet,tefekkür'hangisine vesile oldum.
veya ne kattım kendime?
heybeyi doldurdum mu,boşalttım mı?
aşıma zehir mi kattım,zehrime panzehir mi buldum?
inişe mi sebebim,yükselişe mi ...