Puan vermedi·60 syf.·
5 günde okudu
·Okunma: 28 Nisan 2023 21:11
·2023 8. kitabı
Reklam
Ah, varlığından hiçbir kuşku duymadığı, mevcudiyetini gerçekten hissettirebildiği tek yerde bile sevdiklerinin hatıralarından ve ruhlarından silinip gidecek ve sonunda yok olacak kadar fani insan! Hem de çok çabuk!
kitap okurken daima yanımdan eksiltmediğim kulaklığımdan hangi şaheseri dinleyeceğime karar vermeden kitapla ilgili duymuş olduğum veya edindiğim ön yargılarıma göre yaptığım seçimim beni yanıltmadı. Wertherin acıları..
Acı değil ıstırap. Aşk değil kara sevda. Öncesinde okumuş olduğum Livaneli'nin Kardeşimin hikayesi kitabını çokça anmama yardımcı olan unsurlar roman kahramanı Mehmetin üzerimde bıraktığı etkiden de olsa gerektir ki, bir kez daha aşkın insanları ölüme umutsuzluğa ve sonsuz acıya sürüklediği gerçeğinin bir yanılgı olmadığını anlamama yardımcı oldu. Wertherin tuhaf bir şekilde bağlanmış olduğu gözü dönmüş hizmetkarın, sevdiği dul kadını öldürmesi de buna bir örnektir. Ardından Werthere söylediği son sözün ise öldürme nedeninin haklılığı üzerine ; bu satten sonra ona kimsenin sahip olamayacak kimsenin elde edemeyecek olmasıdır. Vay haline ki , aşktan gözü dönenlerin.
Kimse sizin canınıza son vermenizi gerektirecek kadar değerli veya benzersiz değildir. Kitabın yayınlanmasının ardından çıkan intihar furyasına da anlam veremedim, ayrıca, kitaptan beklentilerim daha farklı olmasına rağmen, hala dinlediğim müziği dahi kapatamayacak kadar üzerimde bıraktığı kasvetli ve yoğun duyguyu da tarif edemiyorum doğrusu.
Bir inanılmaz bulduğum gerçekse yazarın iki haftada kitabı bitirmiş olması gibi şaşırtıcı gerçektir.Yazarın gerçek hayatından da etkilendiğini önsözden okuduğum bilgilerden edinmiştim fakat bazı insanlara kısa sürede böyle yoğun his ve acıyı bir arada tatmalarını sağlayarak onları böylesine şahane bir başyapıtı ortaya koymaya iten şeyin büyüsünün kaynağını merak ediyor, şaşırıyorum.
İntihar ve yoğun aşk içerikli romanlar bana her ne kadar gereksiz gelse de okurken zevk aldım ve her defasında kendimi Lotte'nin yerine koydum ve ben olsaydım eğer ne
ilk-son
giriş 17.
4 Mayıs 1771
Öyle mutluyum ki oradan ayrıldığım için! Sevgili dostum, ne tu- haf insanın yüreği! Seni, böylesine sevdiğim, canciğer dost olduğum birini bırakıp gitmek ve buna rağmen mutlu olmak ne tuhaf! Beni bağışlayacağını biliyorum. Diğer tüm ilişkilerim benimki gibi bir yü- reği huzursuz etmek için yazgım tarafından özenle seçilmiş değil miydi?
son 147.
Tabutunu zanaatkarlar taşıdı. Tek bir din adamı bile son yolculuğuna çıkan Werther'i uğurlamaya gelmedi