Şevval Ören
@midnightblu
Şimdiye kadar suç işlemediğini biliyordu ve gelecekte de kimseyi öldürmeyeceğinin, bir yeri kundaklamayacağının ya da bir şey çalmayacağının garantisini verebilirdi. Ancak kazara ve gayriiradi suç işlemek gerçekten zor muydu? Bir karalamaya maruz kalmak ya da adli bir hatanın kurbanı olmak gerçekten mümkün değil miydi? Asırlık halk deneyiminin de öğrettiği gibi: "Asla dilenci olmam, hapse düşmem demeyeceksin." Günümüz yargı süreçlerinde adli hatalar kolaylıkla yapılabilmektedir. Resmi görevleri ya da işleri itibarıyla başkalarının acılarıyla ilgilenmek zorunda olan hâkimler, polisler ve doktorlar zaman içerisinde bu duruma alıştıkları ve bir o kadar hissizleştikleri için çok isteseler de muhataplarına resmiyet sınırlarının dışında davranamazlar. Bu bakımdan onların, arka avlularda koyunları ve danaları kesip de akan kanın farkına varmayan köylülerden hiçbir farkları yoktur. Suçsuz bir insanı bütün özel haklarından mahrum bırakarak kürek cezasına mahkûm etmek için bireyle resmi ve acımasız ilişkisinde hâkimin sadece bir şeye ihtiyacı vardır: O da zamandır. Karşılığı maaş olan birtakım resmi görevleri yerine getirecek kadar zaman; karar verildikten sonra her şey biter. Ondan sonra demiryolundan iki yüz verst uzaklıktaki bu küçük ve çamurlu kasabada adalet ve korunma ara dur! Her türlü zorbalığın toplum tarafından makul ve yerinde bir gereklilik olarak karşılandığı, beraat kararı gibi her türlü merhamet göstergesinin toplumda tatminsizlik ve intikam duyguları uyandırdığı bir dünyada adaleti düşünmek gülünç değil midir?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Yalnızlık, ikimize de iyi gelmeyecek."
"Bazen yalnızlığa mecbur kalır insanlar. Yalnız ağlarlar..."
"Eğer ağlamak istiyorsan işte omuzum burada."
"Bazen yalnız gülmek zorunda kalırlar."
"Gülmek istiyorsan da hep yanında olacağım."
"Ya geçmişim?"
"Sana geçmişi unutturamam ya da her şeyin daha iyiye gideceğine dair söz veremem."
"Peki ne yapabilirsin?"
"Seni bütün insanlık adına sevebilirim..."
