"Gökyüzü ölü yıldızlarla dolu ama ışıkları o kadar yoğun ki hâlâ parlamaya devam ediyorlar." diye fısıldadı."Sende parlamaya devam edeceksin. Bir gün gökyüzüne bakar gibi bir yansımada kendinle göz göze geldiğinde, kendini yaşayanlardan ayırt edemeyeceksin."
Şeytan dünyaya sürgün edilmemişti, orada bile yanılıyorduk, şeytan zihnimize hapsedilmişti ve bunun daha çok kimin tutsaklığı olduğundan bir haberce yaşayıp duruyorduk.
"İnsan acılarını bildiği birini sevmemeli. Çünkü birine şurada bir yaram vardı demekle birinin artık kapanan yaranın yerini bilmesi ve seninle konuşurken gözünün oraya takılması çok farklı şeylerdir."
Kendimi kolayca yere bırakıyordum ama hepsi daha hızlı kalkabilmek içindi. Hepsi düşerken vakit kaybetmemek içindi. Artık dizlerimde hiç yara izi yok, oradan biliyorum. Artık atmıyorum kendimi yere çünkü başka bir kalkış yok.