"Yani?" diye sorguladım.
"Yani, kendi kırıklığını gördüğün için daha fazla kırmakta veya kırılmakta bir sakınca görmüyorsun. Kendine camları kırık bir araba gibi davranıyorsun, doğru olan daha fazla zarar verilmesiymiş gibi."
"Bir deney,"...
"Biri zengin, biri fakir iki mahalleye birer tane araba bırakıyorlar. Fakir olan mahalleye bırakılan araba birkaç saat içinde saldırıya uğruyor ve hurda hâline geliyor. Zengin mahalledeki ise bırakıldığı gibi kalıyor. Deney için bununla yetinmeyen araştırmacılar zengin mahalleye bırakılan aracın camını kırıyorlar ve sonuç diğer mahalledeki gibi oluyor, araba saldırıya uğruyor. Araştırmacılar, sorunun yoksulluk ya da yetiştirilme ve eğitim tarzı gibi şeyler olmadığı kanısına varıyorlar. Onlara göre insanları şiddete ve saldırıya iten şey, araçların zaten hasarlı olması. Arabanın camının kırık olduğunu görünce daha çok zarar vermekte bir sakınca görmüyor hiç kimse."