Güneş çoktan batmış ama ben umarsızca gün ışığının yolunu aydınlatmasını bekliyorum. Oysa, karanlık bir kere içine aldığında seni... Mümkünü yok, bırakmıyormuş.
Bilseydim ruhumun bu kadar acıtacağını, hayatımı fethetmene izin verir miydim, herkesin sınırlarını çizdiğim dünyamda senin bir devlet gibi kurulmana izin verir miydim, herkesin avaz avaz bağırdıklarını senin gözlerinin içine bakarak haykırdığın sessizliğine tercih eder miydim?