Didem
@midnightpurple
Lost in worlds that don't exist.️️
Birinci kitaptan sonra büyük bir heyecanla başladım. Birincisinin yerini tutamadı, ve hatta bazı sahnelerde sıkıldım açıkçası ama yavaştan öğrenilen detaylar, sırlar iyice konuyu yükselti. Çok seviyorum çok.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
En sevdiğim fantastik serileri arasında her zaman çok özel bir yerin olacak. Başka bir şey söylememe gerek yok. Her şeyiyle mükemmel. Ejderha aşığı biri olarak onların da konuşmalarına, hayatlarına şahit olmak harika bir şeydi.
Kirill...başka söze gerek yok. Okuduğum Rina Kent kitaplarının arasında en beğendiğim erkek karakter oldu. Konusu çoğu karanlık-romantik ve mafya kurgusu gibi yeri gelince tahmin edilebilir bir hâle dönüştü ama sıkmadı. Sadece ikinci kitapta sıkılmıştım biraz. Üç kitaba gerek yoktu bence. Ama olsun Kirill'i bol bol okumuş olduk. Onun ağzından anlatılan bölümleri heyecanla okudum. Şu ana kadar okuduğum diğer mafya kurguları arasında en farklı konusu olan bir kitap oldu benim için.
Kitabın romantik-komedi havaları, çokça karanlık romantizm okuduktan sonra bana rahat ve sakin geldi. Sanki film izler gibi okudum, güldüm, eğlendim ama baş karakterlerini pek de sevemedim. Empati kurarak onları anlamak istedim ve anladım da cidden ama bazen o kadar saçma tepkiler verdiler ki sinir oldum yaa. Neyse yine yormadı, tahmin edilebilir olaylarla akıcı denilebilirdi.
Çok güzel, farklı ve heyecanlı bir konu olabilecekken son anda hepsinin bazı detaylar yüzünden yıkılmasıyla beğenemediğim bir kitap oldu malesef. Karakterlere bir türlü ısınamadım çünkü bazı davranışları beni gıcık etti. Düzelir belki, gelişir diye diye bitirdim ama sonunda bence kesinlikle zayıf kaldı.
