esma
@midnights
9 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
bir şeyi yeteri kadar çok istersen sonunda ondan bir tanrı yaratırsın, derler. peki tek istediğim kendi hayatım idiyse, anne?
Reklam
“baksana,” dedi yarı uyur halde, “benimle tanışmadan önce nasıldın sen?”
“sanırım boğuluyordum.”
bir sessizlik.
“peki şimdi nesin?” diye fısıldadı, uykuya teslim olurken.
bir saniye düşündüm. “su.”
belki de aynalara yalnızca güzellik aramak için değil, hâlâ burada olduğumuzdan emin olmak için bakıyoruzdur. içinde hareket ettiğimiz avlanmış bedenin henüz yok edilmediğinden, kazınıp silinmediğinden emin olmak için. kendini hala kendin olarak görmek, yok sayılmamış insanların bilemeyeceği bir sığınaktır.
bazen, aldırışsız olduğum zamanlarda, yaranın aynı zamanda tenin kendi kendisiyle tekrar karşılaştığı ve her iki ucuna da nerelerdeydin diye sorduğu bir yer olduğuna inanıyorum. nerelerdeydik, anne?
bir rengin ne kadar tehlikeli olabileceğini o gün öğrendim. bir oğlan çocuğunun o renkten men edilebileceğini ve bir sınırı aştığına hükmedilebileceğini. renk dediğin ışığın ortaya çıkardığından başka bir şey olmasa da, o şeyin kanunları var ve pembe bisiklet süren bir erkek çocuğunun her şeyden evvel yerçekimi kanununu öğrenmesi gerekiyor.
Reklam